هویت بورن (2002)

خلاصه داستان

مردی آمریکایی که دچار جراحاتی مرگبار شده، توسط ماهیگیران ایتالیایی در دریای مدیترانه نجات پیدا می‌کند. او حافظه‌اش را از دست داده، اما توانایی‌های مبارزاتی و زبانی فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهد. در بدنش دستگاه لیزری کوچکی کار گذاشته شده که شماره یک صندوق امانات در زوریخ را نشان می‌دهد. برای یافتن هویت خود، به زوریخ می‌رود. در بانک، او مجموعه‌ای از پاسپورت‌ها با نام‌های مختلف، مقادیر زیادی پول نقد و یک اسلحه پیدا می‌کند. نام یکی از گذرنامه‌ها «جیسون بورن» است، و او از این نام استفاده می‌کند. پس از ترک بانک، کارمندی مرموز موضوع را به سازمانی مخفی در سیا به نام «ترداستون» گزارش می‌دهد. مدیر ترداستون، الکساندر کانکلین، با تصور اینکه بورن فراری شده، به پلیس هشدار می‌دهد و سه قاتل حرفه‌ای با رمزهای کستل، منهیم و پروفسور را برای کشتن او اعزام می‌کند. در همین حال، «وارد ابوت» معاون سازمان، دربارهٔ ترور نافرجام دیکتاتور آفریقایی تبعیدی، وومبوزی، از کانکلین توضیح می‌خواهد. وومبوزی تهدید کرده که مأموری که در ترورش ناکام مانده را شناسایی خواهد کرد. بورن برای فرار از تعقیب، وارد کنسولگری آمریکا می‌شود و سپس با ارائه ۲۰ هزار دلار به زنی آلمانی به نام «ماری»، از او می‌خواهد که تا پاریس رانندگی کند. در آپارتمانی در پاریس که ظاهراً متعلق به اوست، بورن تماسی می‌گیرد و متوجه می‌شود یکی از نام‌های پاسپورتش، «جان مایکل کین»، دو هفته پیش در تصادف کشته شده. در همان لحظه، قاتلی به نام کستل به آنجا حمله می‌کند، اما بورن با مهارت او را شکست می‌دهد. کستل از بازجویی فرار کرده و خودش را از پنجره پرت می‌کند. ماری با دیدن عکس‌های تحت تعقیب خودش و بورن، تصمیم می‌گیرد به او کمک کند. آنها از دست پلیس فرار می‌کنند و در هتلی پنهان می‌شوند. در همین زمان، وومبوزی به نقشه قتلش مشکوک شده، اما کانکلین برای سرپوش گذاشتن روی ماجرا، جنازه‌ای با هویت جعلی کین را به سردخانه می‌فرستد. با این حال، وومبوزی قانع نمی‌شود، و در نتیجه، قاتلی دیگر به نام پروفسور او را می‌کشد. بورن در نقش کین، دربارهٔ سوءقصد به وومبوزی تحقیق می‌کند و به خاطر می‌آورد که این عملیات مربوط به خودش بوده است. او به همراه ماری به خانهٔ روستایی برادر ناتنی ماری پناه می‌برد. کانکلین محل اختفای بورن را پیدا می‌کند و قاتل دیگری را می‌فرستد. بورن در درگیری، پروفسور را زخمی می‌کند و قبل از مرگ، او فاش می‌کند که هر دو در ترداستون فعالیت داشته‌اند. بورن خانواده ماری را به جای امنی می‌فرستد، سپس با استفاده از تلفن پروفسور با کانکلین تماس می‌گیرد و او را به ملاقات دعوت می‌کند. وقتی بورن متوجه می‌شود که کانکلین تنها نیامده، محل را ترک می‌کند اما یک ردیاب به ماشین او وصل می‌کند. این حرکت، او را به مقر مخفی ترداستون در پاریس می‌رساند. در آنجا، با اسلحه کانکلین و نیکی پارسونز (تکنسین اطلاعاتی) را به گروگان می‌گیرد. کانکلین تلاش می‌کند حافظه بورن را تحریک کند. در نهایت، بورن به یاد می‌آورد که مأموریت ترور وومبوزی به او سپرده شده بود. او مخفیانه وارد کشتی وومبوزی شده و آماده شلیک بود، اما حضور کودکان باعث شد نتواند ماشه را بکشد. با فرار از محل، تیر خورد و حافظه‌اش را از دست داد. بورن به کانکلین می‌گوید که از ترداستون کناره‌گیری می‌کند و اگر دنبالش بیاید، عواقب دارد. پس از ترک مخفی‌گاه، مأموران سیا به آنجا حمله می‌کنند و در نهایت کانکلین به دستور ابوت توسط منهیم کشته می‌شود. ابوت سپس به کمیته نظارت اعلام می‌کند که پروژه ترداستون تعطیل شده و نام آن را یک «برنامهٔ فرضی مطالعاتی» می‌گذارد. در پایان، بحث به پروژهٔ جدیدی به نام «بلک‌برایر» کشیده می‌شود. مدتی بعد، بورن در جزیره‌ای در یونان، ماری را پیدا می‌کند که مشغول اجاره اسکوتر به گردشگران است. آن دو بار دیگر یکدیگر را در آرامشی تازه ملاقات می‌کنند.

منبع: ویکی‌پدیای فارسی — https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA%20%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%86%20(%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85)

بازیگران

• مت دیمون — Jason Bourne
• فرانکا پوتنته — Marie Helena Kreutz
• کریس کوپر — Alexander Conklin
• کلایو اوون — The Professor
• برایان کوکس — Ward Abbott
• آدواله آکینویه آگباجه — Nykwana Wombosi
• گابریل مان — Danny Zorn
• جولیا استایلز — Nicky Parsons

عوامل

• داگ لیمان — کارگردان
• William Blake Herron — نویسنده
• تونی گیلروی — نویسنده
• داگ لیمان — تهیه‌کننده
• ریچارد ان. گلدستاین — تهیه‌کننده
• Patrick Crowley — تهیه‌کننده
• جان پاول — آهنگساز

آثار مشابه

• ویل هانتینگ خوب1997
• روحش شاد2026
• اولتیماتوم بورن2007
• ادیسه2026
• اوپنهایمر2023
• تروآ2004
• ماشین‌ها ۳2017
• مریخی2015
• یازده یار اوشن2001
• زودیاک2007
• ۱۰ چیز درباره تو که من ازشان متنفرم1999
• پیکسل‌ها2015